 |
| zdjęcie z pixabay.com |
Pewnego dnia budzik zadzwonił jak zwykle.
Dzień wstał tak jak robił to miliony razy.
I niby wszystko było takie samo,
A jednak świat stracił tysiące barw.
Czas nagle przyspieszył nie patrząc nawet,
Że wysysa z życia całą energię.
Pewnego dnia budzik zadzwonił jak zwykle.
I tylko to było jak dawniej.
Na to wygląda, że czas jest bezwzględny i nieczuły. Ciągle i niezmiennie tyka :) Wiersz w punkt - oczywiście jak dla mnie. Muszę pamiętać, że inni mogą mieć inne zdanie i często też tak jest. Różnorodność zdań bez względu na prawdę bywa fascynującym zjawiskiem wśród nas ludzi. Serdeczności <3
OdpowiedzUsuńNiesamowite w poezji jest to, że dla wielu osób będzie w punkt, a każdy będzie widział w wierszu zupełnie coś innego.
Usuń