Krople deszczu ciężko spadają na suchą ziemię

zdjęcie z pixabay.com

 

Krople deszczu ciężko spadają na suchą ziemię.
Czy pamiętasz naszą ławkę w parku?
Kukułka krzyczy, że już za późno.
Ja jednak siedzę przy otwartych drzwiach.
Liczę, że jeszcze może świat się przebudzi
(Zawsze słyszałam, że optymizm mnie zabije).
Niepomna słów przeszłości czekam.
Już tyle istnień stawało w moim progu,
Każdego witałam chlebem i solą.
Wiem, że pewnego razu zaśmiejesz się jeszcze raz
Z żartu, który śmieszył tylko nas dwoje.
Liczę, że jeszcze może świat się przebudzi.
Jednak póki co popijam słodką herbatę.
Krople deszczu ciężko spadają na suchą ziemię.
Oddycham głęboko i zachwycam się zapachem,
Idealna chwila, na idealne sploty zdarzeń.
Jednak siedzę przy otwartych drzwiach.
Czekam…