 |
| zdjęcie z pixabay.com |
Nie umiem tysiąca różnych rzeczy
Nie potrafię z wdziękiem poruszać się do muzyki
Gubię więc rytm i zatracam sens wszystkiego
Niczym dziki zwierz pośród gończych psów
A ty zawsze tak bardzo chciałeś
Chadzać w te miłe dla siebie miejsca
Gdzie trzeba lekko poruszać biodrami
A parkiet niczym wielka scena parzył w stopy
Nie umiem tysiąca różnych rzeczy
Nie potrafię się jak ty odnaleźć pośród obcych
Nie potrafię już odnaleźć się przy tobie
Czas najwyższy odnaleźć własną drogę.
OdpowiedzUsuńDo tego potrzebna jest odwaga. I bunt z poprzedniego wiersza.
UsuńMartwić się, że nie sprosta się oczekiwaniom innych to pułapka. Odkryłam ciekawą rzecz niczym Magellan :) Jak zaczynam tak myśleć i czuć, to pora mi zbierać swoje zabawki z tej piaskownicy i bez żalu żegnać tą piękną baśń :)
OdpowiedzUsuńHa! Jednak do tego trzeba dorosnąć. Dojrzeć.
Usuń