![]() |
| Zdjęcie z pixabay.com |
W mojej głowie tysiące myśli niczym ptaki
Krzykliwe wróble domagają się uwagi
Agresywne gołębie kradną okruszki nadziei
Tylko dostojne łabędzie wiedzą gdzie płynąć
Zamknięta we własnej głowie nie chcę rozmawiać
Siedzę więc samotnie nad pustą kartką
Rytm czasu napędza tempo pulsowania krwi
Chcę nakreślić wszystkie drogi aż po kres
Tysiące pomiętych kartek zaściela świat
Miliony zapisanych chaotycznie stron
Pisałam już prawie wszystkim
Ach ten brzydki charakter pisma
Chcę nakreślić wszystkie drogi aż po kres
By znaleźć w końcu tę jedyną i bezpieczną

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz