Z miejsca gdzie stoimy

Zdjęcie z pixabay.com

Z miejsca gdzie stoimy widok mamy piękny.
Na północy płoną lasy (pełne dzikich żądz).
Czerwień mieni się na twarzach, łuna liże świata kres.
Czekasz. Jednak chwile liczysz w ciszy.
Zachód słońca jak już wiesz to krwawy czas.
Z miejsca gdzie stoimy odwrotu już nie ma.
Kiedy więc będzie za późno spłoniemy i my.
Pozwól pójść mi razem z tobą jeśli trzeba.
Wspólnie oddamy ostatnie z tchnień.

Z miejsca gdzie stoimy świat mamy u stóp.